Uitgeteld. Zo lag ze na een intensieve sprinttraining vast wel een in het gras. Uitgeteld was ze echter ook aan het einde van haar zwangerschap, vóór de bevalling van haar eerste kindje. Paralympisch topatlete Kimberly Alkemade won al heel wat medailles en titels, maar: “Het grootste goud heb ik in maart gewonnen”, verwijst ze naar zoon Kay.
De titel van haar eind vorig jaar verschenen boek is ‘De sprint uit de schaduw’. Het leek echter wel of Kimberly Alkemade juist die schaduw was ín-gesprint. Ze leek ineens uit het blikveld en van de atletiekbanen verdwenen, juist in het jaar nadat ze zo succesvol was op de Paralympische Spelen. Kimberly (36) nam in 2024 de gouden medaille mee vanuit Parijs, als winnares van de 200 meter én het zilver op de 100 meter in de klasse T64, voor atletes met een onderbeenamputatie. Dat ze die medailles uitgerekend won in Frankrijk, maakte het allemaal wel heel dubbel. Dat was immers ook het land, waar ze als achtjarig meisje een noodlottig ongeval meemaakte. Daarbij overleed haar moeder en verloor Kimberly haar been. “Rouwverwerking kent heel veel diepe lagen”, erkent ze. “De cirkel was rond.”
Bijzondere foto’s
Daarna leek het stil te worden rondom de in Zoetermeer geboren atlete, die naar Den Bosch verhuisde en sinds 2023 op de Grote Wielen in Rosmalen woont. Daar was ze ondertussen getrouwd met Hervé Maas. Het léék echter alleen stil te worden. Begin dit jaar doken er ineens bijzondere foto’s op van Kimberly, in een gouden jasje, met de gouden medaille om haar nek én … overduidelijk in verwachting! Omdat ze pas op vrij late leeftijd zichzelf ontdekte als sprintster, kwam dat voor de buitenwacht misschien als een grot verrassing. Voor Kimberly en Hervé ging een droom in vervulling. “Ik moes als topsporter altijd mijn eigen keuzes maken.” Die keuzes maakte ze telkens goed. Na een bronzen sprintmedaille in Tokio, wist ze wat ervoor nodig was om in Parijs goud te halen. En nu was dan de volgende prijs in aantocht voor het boegbeeld van Prins Hendrik uit Vught.
Stichting
Kimberly zat ondertussen op allerlei fronten niet stil. Zo richtte ze een eigen stichting op, waarmee ze sporters met Paralympische ambities wil helpen de stap te maken van breedtesport naar topsport, zoals zij dat zélf ook ooit deed. Ze weet dus als geen ander wat daar allemaal bij komt kijken. “Ik wil de ruis minimaliseren rondom de sport”, zo vat ze het kernachtig samen. “Daarbij ga ik ervan uit dat prestaties voortkomen uit potentieel minus de interferentie. Daarmee wil ik er óók zijn voor Olympische sporters.” Ze onderkent dat ze jarenlang zélf het wiel uit heeft moeten vinden en wil die ervaring veel andere sporters besparen. Met haar hulp kunnen sporters kijken waar ze het best gedijen. “Er is zovéél talent”, weet ze uit ervaring. Ze hoopt een duurzaam systeem op te gaan bouwen, waar die talenten hun vruchten van kunnen gaan plukken.
Regie krijgen
Ze weet uit eigen ervaring dat een topsporter structureel geld nodig heeft, zeker ook een paralympische topsporter, al dan niet in wording. Daar maakt ze zich graag hard voor. “Een sporter moet de regie krijgen over zijn of haar eigen carrière, moet aangeven wat daarvoor nodig is.” Er kan op dat vlak nog heel veel beter. Kimberly: “Denk als sporter ook na over je volgende carrière, ná de sport. Die moet eigenlijk al klaarstaan.” Er wordt gewerkt aan een passend beleid. Ze droomt hardop van het toegroeien naar een professionele stichting. “Ik heb niet stilgestaan nadat ik stopte”, weet ze. “Maar die stichting krijgt nu pas vérder vorm.” De verklaring daarvoor spreekt voor zich. Die heet Kay.
www.kimberlyalkemade.com
Tekst: Ton de Kort
—
Dit is een artikel uit DB Magazine Voorjaar 2026. Het volledige magazine is hier te lezen.
