Omar laat ook het oog eten

Wie op de site van kookworkshop- en cateringbedrijf Baba Ganoush rondkijkt vangt al een glimp op van het turbulente leven eigenaar Omar Sbeini. Wie hem in het echt spreekt komt erachter dat zijn verhaal met gemak in een dertiendelige dramaserie gegoten zou kunnen worden. Ondanks diepe persoonlijke dalen zorgt Sbeini nu met zijn bedrijf voor een interessante variatie in het Bosche culinaire landschap.

“Ik had een prima jeugd in Damascus, startte jong een boekbindbedrijfje, studeerde grafisch vormgeving en werd uiteindelijk inkoper op een grote privéschool. Tot 2011 was het leven goed. Ik was getrouwd en had drie kinderen. Toen werd het oorlog…” De open blik waarmee Omar zijn verhaal begon versombert. Hij schetst een werkelijkheid die doet denken aan Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. “Damascus bleef in de beginjaren relatief veilig, al kwamen er gruwelverhalen van elders. Mensen werden tegen elkaar opgezet en hulp aan vluchtelingen werd veroordeeld.” Toch blijft Sbeini ze helpen. Tot hij in 2013 met zijn broers wordt opgepakt en belandt in een overvolle gevangenis.

“We zaten met honderd man op een paar vierkante meter. We moesten afwisselend staan en liggen. Dagelijks stierf er iemand. Ik heb daar mijn oudste broer, mijn neef en zwager verloren.“ Na tien maanden wordt plots zonder reden iedereen vrijgelaten, behalve Sbeini. Hij wordt  vrijgekocht door familie en vlucht naar Libanon. Zonder paspoort wordt hij daar meteen gevangengezet.   Met een gekocht Syrisch paspoort vlucht Omar uiteindelijk richting Europa. In september 2015 bereikt hij Nederland en belandt in de opvang bij Autotron Rosmalen. 

Kookstudio

“Tijdens de open dag  ontmoette ik voor het eerst gewone Nederlanders. Ik kwam in contact met een Nederlands stel en de band met hun groeide.” Zij bieden  hem zelfs tijdelijk onderdak. Via hen komt hij in contact met Catrien Kuijpers, eigenaar van een kookstudio. “Catrien vroeg of ik een keer wilde koken voor een groep Nederlanders.. Ik had nooit professioneel gekookt maar het was altijd mijn hobby geweest.”  Het wordt een groot succes  en Cathrien biedt Omar een baan aan.  Ze gunt hem steeds meer klussen en zo groeit hij langzaam uit tot een zelfstandig cateraar-kok. Ondertussen ontvangt hij ook zijn verblijfstatus en doet een aanvraag voor gezinshereniging. Dat lukt. In november 2016 komt zijn gezin naar Nederland. Dat was fantastisch maar ook ingewikkeld. Ze hadden, los van elkaar, zovéél meegemaakt. Langzaam gidst hij zijn gezin door de Nederlandse samenleving en vinden ook zij hun plek. 

Mild en toegankelijk

Zijn cateringbedrijf is uitgegroeid tot een serieuze onderneming. Elke week komen er nieuwe klanten bij, vooral Nederlanders. Omar maakt toch echt alléén Syrisch eten. Hij kan dat wel een verklaren “De Syrische keuken is relatief mild en toegankelijk. Het is niet zo sterk gekruid, de ingrediënten zijn herkenbaar. Ook is de verhouding tussen vlees en groenten goed .” De kracht van de Syrische keuken zit in de uitstraling.  “In Syrië zeggen we “Al-ʿayn taʾkul qabl al-fam”, wat zoiets betekent als, “Het oog eet voordat de mond het doet.” De vormgeving en presentatie van gerechten zijn enorm belangrijk. Zo krijg je een maaltijd die exotisch oogt maar niet extreem smaakt. Dat zorgt ervoor dat mijn eten in de smaak valt.”