Tafels en kunst op maat bij DOKX

Wie bij DOKX  binnenloopt, kan met geen mogelijkheid aan de indruk ontkomen dat hier een uiterst creatieve geest in de weer is. En dat klopt ook. Mascha Leijten beheerst meer dan één kunstje. Dat zie je aan haar schilderijen, die vanaf het doek bijna door je heen kijken, maar ook aan de méér dan bijzondere tafels, die ware blikvangers in haar atelier zijn.  En niet alleen daar.

Mascha Leijten (52) oogt volkomen op haar plek aan de Bossche Tramkade. Toch stond haar wieg in Waalwijk en verhuisde ze later naar Schijndel. “Ik heb me altijd op Den Bosch georiënteerd”, klinkt het. Ze hoopte op een opleiding aan de Kunstacademie, maar kwam op haar 17e op de Hotelschool in Den Haag terecht. Haar artistieke hart klopte al vroeg. Mascha: “Ik haalde altijd al hoge cijfers voor tekenen en schilderen. Als ik daarmee bezig was, verloor ik de tijd. Ik zat dan als het ware in een bubbel te werken.” Dat was een heel ander gevoel dan op de Hotelschool. Ze besloot daar al snel dat ze het bedrijfsleven in wilde. Dat werd Nestlé in Amsterdam, waar ze gedurende een jaar of 10 ging wonen én werken. 

Inspiratie

Een mooie volgende stap werd het hoofdkantoor van het voedingsmiddelbedrijf, gelegen in Lausanne. Ook daar woonde en werkte Mascha vrolijk verder. Een vriend woonde ondertussen in Den Bosch. In 2010 keerde Mascha terug naar haar geboorteland en ging aan het werk voor een Zeeuws bedrijf, dat internationaal opereerde. “Dat was heel tof”, blikt ze terug, maar na een jaar of 8 werd het tijd voor iets anders. De gedachte om iets voor zichzelf te beginnen werd steeds sterker. Ze maakte haar agenda en haar hoofd leeg en ging op zoek naar inspiratie. Die vond ze … in een expositie van fotograaf Jimmy Nelson. “Ik zag die foto’s … en wilde gaan schilderen”, klinkt het enthousiast. Dat had ze lange tijd niet gedaan, dus alles moest opnieuw worden aangeschaft. 

Dat oude liefde niet roest bleek al snel. Mascha had de smaak volledig te pakken. Ze koos voor grote doeken en ging thuis op zolder aan de slag. “Ik kon niet meer stoppen.” Toen ze haar schilderijen op Facebook deelde, ging het balletje rollen. Ze kreeg vragen of ze kinderen wilde portretteren, er kwamen galeries op haar pad en Mascha leerde daar veel van: “Het bleek een schot in de roos, dat ik met schilderen was begonnen.” Ze stond echter nog met één been in het bedrijfsleven ook. “Ik help bedrijven met uitdagingen aan de commerciële kant”, verduidelijkt ze. “Daarbij werk ik aan het ontwikkelen van een visie, met een team uit de organisatie.”

Epoxy

Ze bleef zichzelf ook aan haar creatieve kant ontwikkelen. Zo besloot ze haar werken op hout in epoxy te gaan zetten.  Dat bleek aanvankelijk geen geslaagd experiment. “Nee, het zag er niet uit. Toen ik ging google-en kwam ik op het spoor van Maarten van DOKX.  Hij maakte bijzondere tafels en liet zien dat je daar met epoxy veel mee kon.” Mascha nam wat graag een kijkje in zijn werkplaats aan de Bossche Tramkade. Toen Maarten uiteindelijk besloot dat hij wilde gaan reizen, zag Mascha het wel zitten om DOKX over te nemen. Ze wilde dat dan wél combineren met haar portretwerk.  Het atelier bood ruimte voor beide onderdelen én voor exposities bovendien. Mascha besloot ervoor te gaan; “Ik droomde er zelfs over. Ik ben geen meubelmaker, maar had een hoop van hem geleerd.”

Om DOKX een kans te geven besloot Mascha haar agenda voor drie maanden leeg te maken. “Ik ben alléén maar tafels gaan maken. Maarten keek mee. Tafels maak je volgens een heel consciëntieus concept, voor een mooi eindresultaat.” Daarbij bleek de epoxy – een tweecomponentenhars, die wordt gegoten, een ideaal hulpmiddel. Ze genoot ervan om daarmee te werken: “Epoxy is geen doel, het is een middel.” En zo maakt ze nu tafels in opdracht, helemaal op maat en naar wens. “Iedere tafel heeft een verhaal. Ik vind voor elk probleem wel een oplossing.” Zo maakte ze al een tafel met een vloerkleed erin verwerkt, maar bijvoorbeeld óók een met kabels erin en diverse oranje tafels. “Mijn tafels staan in binnen- en buitenland. Ik ving het leuk om bijzondere dingen te maken.” Ze schat in dat ze zo’n tafel of 10 per jaar maakt.

Sprekende ogen

De combinatie van schilderen en tafels maken brengt het beste in haar boven. “Dit had ik 5 jaar geleden nooit verwacht”, erkent ze meteen, om daaraan toe te voegen “Wat ik maak wil ik zo persoonlijk en bijzonder mogelijk maken.” En dat doet ze, wat mede een verklaring is voor haar succes in het hogere segment. Voor de DOKX-tafels doet ze, op het lassen van de onderstellen na, alles zélf. Haar opgedane kennis deelt ze ook graag met anderen. “Als schilder ben ik volledig autodidact. Dat zat én zit er bij mij gewoon in.” Haar portretten worden geroemd om hun sprekende ogen. “Ja, dat is denk ik wel mijn specialiteit. Ik schilder niemanden, die mensen worden, géén poppen.”

Ze schildert graag aan de hand van foto’s, véél foto’s. “Ik moet iemand leren kennen. Er valt zoveel te ontdekken. Bij schilderijen stem ik alles af, tot en met het interieur aan toe. Ik wil een gevoel krijgen, mijn schilderen is een zoektocht.” Ze wil dat klanten die bij haar komen naar huis gaan met iets wat ze aanspreekt. Het contrast tussen schilderen en tafels maken vind ik heel tof! Die tafels moeten ook uitharden. Dan kan ik mooi afstand nemen en ga ik achter mijn schildersezel. “ Ze durft hardop te dromen: “Ik schilder pas een jaar of vijf. Ik wil graag doorbreken met kunstzinnige dingen die ik maak. Dan denk ik ook aan grote schilderijen maar ook aan ambachtelijke tafels.” Het bloed kruipt waar het niet gaan kan …

DOKX | Tramkade 26 | 52 11 VB Den Bosch | (06) 835 98 136 | info@dokx.nl | www.dokx.nl